25 Ekim 2007 Perşembe

kelime

Mısra 11: Kelime ve yalnızlık...

"Önce Kelime vardı," diye başlıyor Yohanna'ya göre İncil. Kelimeden önce de Yalnızlık vardı. Ve Kelimeden sonra da var olmaya devam etti Yalnızlık... Kelimenin bittiği yerde başladı; Kelime söylenmeden önce başladı. Kelimeler, Yalnızlığı unutturdu ve Yalnızlık, Kelimeyle birlikte yaşadı insanın içinde. Kelimeler, Yalnızlığı anlattı ve Yalnızlığın içinde eriyip kayboldu. Yalnız Kelimeler acıyı dindirdi ve Kelimeler insanın aklına geldikçe, Yalnızlık büyüdü, dayanılmaz oldu.

Söyleyeceğim şu ki geç kalmışım. Bu kitabı daha önce okumalıymışım. Kimbilir beni bu duyguya sevkedecek daha kaç kitap vardır. (Tüm kitaplar bir Kitap'ta yazılanları açıklamak için yazılmıştır.) Oğuz Atay'la tanışıklığımızın ilk 150 sayfasında birlikte yolculuğumuz başladı. Ondan daha çoook alıntı yapacağım anlaşıldı. (şimdilik) Vesselam...

1 yorum:

Fatih Yıldız dedi ki...

Ustaya başarısının sırrını sormuşlar:
-iki kelime demiş, doğru kararlar.
Hepimizden farklı olarak, sürekli doğru kararları nasıl alabildiğini sormuşlar:
-Tek kelime demiş, Tecrübe.
İyi de kardeşim bu tecrübe denen şeyin sırrı neymiş?
Usta deriiin bir iç geçirmiş ve şöyle demiş:
-Yanlış Kararlar..