27 Ocak 2008 Pazar

zevc-e

Haliyle bugünle ilgili birşeyler yazmam gerekiyor. Bizim hayat yolculuğumuzda önemli bir merhale. Nurhan'ın nişanını tarihe not düşmemiz gerekiyor: Aslına bakarsanız Nurhan'ın nişanından önce doğumunu not etmemiz gerekiyordu. Gel gör ki 1983 yılında ne bilgisayar vardı hayatımızda, ne internet, ne cep telefonu hatta ne de ev telefonu vardı. Nurhan köyümüzde dünyaya geldiğinde ben Ankara'da yüksek tahsil hayatımın başında idim. Doğduğunu bile çoook sonraki günlerde öğrendim. Bir şiir yazmıştım yeni doğan çocuğuma. (henüz kız mı erkek mi olduğunu dahi öğrenemeden) Sarı teksir kağıdına yazılan bu şiirrimsi metin şimdi kimbilir hangi ders kitabımın arasındadır. Yokluk ve perişanlık içinde geçen günlerden sonra şimdi nisbeten bir rahatlama oldu kuşkusuz ama eski günlerin tortusunun bir anda silinmesi mümkün değil. Herşeye rağmen bugünden bakınca mutluluk duygusu ağır basıyor. Esirgeyen ve Bağışlayan'a binlerce hamd olsun. Niyet hayr olunca akıbet hayr oluyor. Teslimiyet konusu önemli. Nurhan şimdi mutlu, gözlerinin içi gülüyor, ben ona baktıkça içim ferahlıyor. Bu başlangıcın hayırlı olması için bizler elimizden geleni yaptık. "Rabbeneftah bil hayr, vahtim bil hayr, Rabbi yessir ve la tüassir, Rabbi temmim bil hayr" diye dualar ettik. Herhangi bir salonu değil, bir cami mekanını tercih ettik. Herşey bereketli oldu. Sevgi tohumunun girdiği kalpler "El Vedûd"un tecellisi ile doluyor. Muhabbete dönüşüyor, habbe gibi bire bin mertebesinde çoğaldıkça çoğalıyor. Rabbimiz bu kış gününde bahçemizde açan sevgi çiçeklerini her türlü kötülüklerden muhafaza eylesin. Vesselam...

1 yorum:

nur dedi ki...

Babacığım Allahım senden razı olsun.Benim dünyaya gelmeme vesile olduğun için,bu güzel duyguları yaşamama vesile olduğun için,herşeye vesile olduğun için...Seni çok seviyorum.Sen çok farklısın diğer babalardan.Çok teşekkür ederim.İnşallah başladığı gibi güzel olur herşey.İnşallah emeklerin boşa gitmeyecek...