19 Ocak 2008 Cumartesi

hüzn

Ölüm, doğum, nişan, düğün derken hayat devam ediyor. Acılarla tatlılar yan yana. Ama damakta daha uzun kalan tad hep acınınki oluyor. Bugün gene hüzünle açtık sayfayı, usta çırak muhabbeti ile. Hicranla devam ediyor. Hüznü anlatmak için şiiri imdada çağırmaktan başka çaremiz yok:

sonra bak ben gidiyorum dedim. elveda dedim.
ve yürüdüm. kesinlikle ardıma bakmadım.
öyle ki çocuklar vardı, dört bir yanımı kuşatmışlardı
ben çocukları öptüm öptüm gözlerime taradım sessizce.

İşte bu benim sessizliğimdir mektuplara çizemediğim
bu da trenim -mavi trenim- mavi piramidi düşlerimin

Adem Turan

3 yorum:

Adem dedi ki...

eyyvallah ve de çok teşekkürler yolcu kardeş...
selam ve muhabbetler...
adem turan

Yol ve Yolcu dedi ki...

Adem Bey,
Hoş geldiniz, fakirhanemize sefalar getirdiniz. İnanın benim için sürpriz oldu. Çok sevindim. Tekrar uğrarsınız diye ümid ediyorum. Tanışıp bilişmek dileği ile selam ve saygılar sunuyorum.
Vesselam...

Adem TURAN dedi ki...

neresinden başlasam bu kentin hepsi bu kadar
kapıdan çıkınca sokak, sokağı geçsem insanlar
bıraksalar onlardan önce varırdım dağa, bırakmadılar
eski çocuklardı, eski masallarla göçüp gittiler..

kalbî selamlar Yolcu kardeş..
Adem Turan