29 Temmuz 2008 Salı

kızım

Sen gittin, içim burkuldu, boşluğa düştüm...
Hemen uyumak istedim, olmadı.
Sen gittin aksilikler birbirini kovaladı.
Sabah güneş doğmak istemedi, bulutlara saklandı.
"İstanbul ağladı" derler ya? aynen öyle oldu.
"Nurhan nerde" diye takılanlara cevap verdim:
"Aynı toprağa basıyoruz, biraz uzakta sadece" dedim,
Dedim ama kalbime söz geçiremedim. (bu bir itiraftır)
Zaten ilk fırsatta pınarları koyverdim.
Sen gittin ama sesini kulağımda bıraktın,
Yüzünü gözümde bıraktın,
Hatıranı evimde bıraktın,
Yıllar önce aldığım çalışma masanı odanda bıraktın.
Babana bir ilk daha yaşattın ya, helal olsun sana!
Alacağın olsun, aşk olsun, aşkın daim olsun.
Gözlerinle yandan bakmanı özledim,
Yüzündeki masum ifadeyi özledim,
Sen gittin, ben seni özledim. (bu da itiraf)
Bıraktığın boşluğa alışmaya çalışıyorum.
Selam eder gözlerinden öperim.
Baban....

1 yorum:

gzelgrmek dedi ki...

duygulandım gerçekten, çok güzeldi ;(