18 Eylül 2009 Cuma

ana

Bazen kısa bazen de uzun, her akşam televizyonun karşısına şöyle bir geçip uzanmak alışkanlık haline geldi. Bu akşam da öyle oldu "netekim." Zap zap zıplarken bir kanala gelince parmağım basmaz oldu ileri düğmesine. Zira (zira ne ki?) üstad Neşet Ertaş gene almış emektar sazını eline "anam" deyişini söylüyordu. Üstelik karşısında başbakan oturmuş nemli gözlerle dinliyor Neşet babayı. Ne tesadüf ki gündüz şirket bayramlaşmasında da konuşmacı ana-baba hukukundan bahsetmişti. İşin ilginç tarafı yolda Radyo7 dinleyerek geldim, Karataş hoca şu "tesadüf" kelimesini kullanan bir izleyicisine "hayatta hiç bir şey tesadüf değildir, olsa olsa buna 'tevafuk' denir" şeklinde karşılık verdi. O halde ben de yukardaki yanlışlığı burada düzelteyim: Ne tevafuk ki bu bayram arefesinde ana-baba hukuku konusunu birkaç yerden duydum. Yanılmıyorsam cuma hutbesinin bir yerinde de aynı konuya değindi hoca. Özellikle "ana" denince bizlerin burnunun direği sızlar. Neşet Ertaş'tan "anam" türküsünü dinlerken dokunsanız ağlayacak duruma geldim doğrusu. Bir türlü uzun soluklu bir arada bulunamadık anamla. Çocukluk ve gençlik yıllarımızda öğrenci olup çıktık gurbete. Çıkış o çıkış, anam doğduğu toprağa sadık kalarak evi bekliyor. Biz ise daldık bir dünya meşgalesine. Yaş farkı aynı kalmasına rağmen ona yetiştiğimi hissediyorum. Hızla aynı kategoride anılma yolundayız. Onun bilmem kaç torunu var, bizim şimdilik bir torunumuz var.

Yazının sonuna televizyonda dinlediğim türkünün sözlerini alayım dedim, ama olmadı. Google'da aradım bulamadım. "anam" yazıyorum "anam ağlar başucumda" sonuçları çıkıyor. Halbuki benim aradığım anne rahmine düşüşten itibaren başlayan ve memeden kesmeyle devam eden "ruh-can-beden" üçlüsünün macerasını anlatan türkü sözü idi. Bulamadım. Olsun, bunda da var bir hayır. Tüm annelere ve benim gelin anama selam olsun. Ellerinden öpüyorum. Vefat eden annelerimize Rabbim rahmet eylesin, vesselam...

2 yorum:

Adsız dedi ki...

"ruh-can-beden"

...aNam

Hakkın var ettiği cansız ruhum ben
Hakkın emri ile girdim bir cana
O an hissettirdi canı cananı
Şu beni rahminden yuğuran anam
Rahminden ben anama uyarak
Onun duyduğunu bende duyarak
Birer birer günlerimi sayarak
Getirdi dünyaya doğuran anam

Bir ruh iken girdim bir can içine
Karıştım o anda her can içine
İncittim bir canı dedi suçu ne
O anda şu bana bağıran anam
Aslı toprak bütün canlar Hak dedi
Canlar aynı candır ruhlar çok dedi
Suçlu ruhdur canın suçu yok dedi
Şu beni yanına çağıran anam

O zaman kendimi bildirdi bana
Ben nasıl kıyarım Hak olan cana
Gayrı memesini vermedi bana
Şu beni sütünden doyuran anam
Kendini bildiysen işte yol dedi
Git garibin can yoldaşın bul dedi
Kendini bilene malum hal dedi
Bunları hep bana duyuran anam...

Yol ve Yolcu dedi ki...

Çok teşekkür ederim. Böyle sadık takipçilerinin olması insanı mutlu ediyor doğrusu. Benim bulamadığımı kısa sürede bulup göndermen nekadar sevindirdi bilemezsin. Allah yâr ve yardımcımız olsun. Vesselam...