23 Şubat 2010 Salı

boşluk günü

içimdeki dipsiz boşluğa bakamıyorum. Gözümü kaçırdığım noktada Mahmut'un bakışlarına rastlıyorum. İki arada bir derede durumu. Bakışlarımı kaçırsam boşluktayım, kaçırmasam dayanılmaz sorgudayım. "Neden baba?" sorusunun cevabını vermekte zorlanıyorum.

Hiç yorum yok: