15 Ekim 2011 Cumartesi

17. Son

4o Mektup'u okuyup buraya her gün not düşme planımız bugün itibari ile sona erdi. Böyle bir düşüncenin yanlış olduğunu yaşayarak öğrenmiş oldum. Zahirî ve deruni yönleri olan bir durum bu. "Anlatılmaz yaşanır" derler ya, öyle oldu. Bu ana kadar yazdıklarımı ne yapsam diye düşündüm. Önce yayından kaldırdım. Silmeyi düşündüm sonra. Ama en iyisinin bu kötü ve ders çıkarılası tecrübenin burada kalmasının en uygun olduğunu düşünüp tekrar yayına koydum. Aslında farkına varmadan cahil cesareti ile hareket ettiğimi anlamış durumdayım. Ehil olmak lazım, izin almak lazım, kâlini hâline uydurmak lazım. Bunların hiç biri bizde yok. Sonunda bir duvara tosladık. Buna da şükür. Ya densizliğimiz sonuna kadar devam etseydi Allah (c.c.) korusun daha vahim olurdu. Bize bu tecrübeyi yaşatana hamd olsun. Hakkınızı helal edin. Sizi de gereksiz beklentiye sokmuş oldum. Vesselam...

Hiç yorum yok: