23 Eylül 2014 Salı

Tehlikeli ve Kişiliksiz Bir Hastalık

....
Dunning–Kruger hastalığı galiba modern cehaletin en iyi analizi ve Türkiye artık teşhisi hak ediyor. Hastalığın sendromları kısaca şunlar: Cahildir cahilliğinin farkında değildir, dünyayı kendi için yaratıldığını sanacak kadar narsisist olabilir. Gerçekten kıymetli olanı takdir etmek yerine husumet besler. Bu hastalık, elbette tek başına bizim derdimizi anlatmaya yetmez… Cahiliyeyi çökerterek insanlık ufkunda nihai “Hakk Devrimi”ni yapan Hz. Muhammed’in varislerinin, cehalet marazına müptela olmasının harici kaynaktan da beslendiğini gösterir.

Tedavisini mümkün görüyorlar ama beni endişelendiren şey, insanların evvela hastalıklarını kabul etmemeleridir. Türkiye, her türlü çarpıklığın içten ve örtük yaşandığı bir ülkedir. Batıdan farklılıklar taşıdığı için itiraf kültürü yoktur, tövbeye ise kendine has cehaleti engel olmaktadır. Bir kendi derdimiz var ve yara içimizde, yaraya kurt düşmüş hatta…

Bir de batılıdan bulaşan ve kurdumuzu besleyen komplikasyonlar var…

Modern gibi bir şey olduk ama hastalıklarımız bile kişiliksiz…

Hasta olmayanlara tavsiyem susmalarıdır. Çünkü her bir cahil kendini âlim de değil, âllâme saymaktadırlar…

Geçer mi?

Ortadan kalkmaz bu vasatta ama azaltılabilir… En azından seçkinlerimiz şifa bulmaya talip olmalı ve şifa saçmalılar…

Önce ciddiyetle başımıza geleni anlamak gerekir…

Devlet, eğer “Maarif” politikası arıyorsa buralara bakmalıdır.

Mahzende kaybettiği yüzüğü sokakta arayan olmaktan vazgeçmeyen eğitim anlayışından henüz vazgeçildiğini müşahede etmedim.

Belki yetişkinlerin eğitimini öne almak lazım.

Belkisi yok, bu nesiller kimin eseridir?

Bu medya, bu kentler…

Bu… Bu… Bu?

Berat Demirci*

Hiç yorum yok: